Grasmakow.pl

Układaj, planuj, gotuj razem z Grasmaków.pl

Który miód wybrać?

Ocena:

Autor: GraSmaków.pl

Data publikacji: 2011-07-12

Kategoria: Przetwory, Miody



Który miód ma najlepszy smak?

   Otóż każdy jest na pewno słodki, jednak oprócz tego jedne miody są ostrzejsze, inne łagodniejsze, jedne bardziej aromatyczne inne mniej. Miody jasne są delikatniejsze w smaku, ciemne mają raczej ostry smak. Wytrawny znawca oceni gatunek miodu po smaku, a nawet po kolorze – odcień miodu, zwłaszcza skrystalizowanego bardzo często pozwala na odgadnięcie również smaku. Nie obejdzie się tu jednak bez naszej osobistej ekspertyzy. Trzeba spróbować smaku różnych gatunków miodu i na tej podstawie ocenić, który najbardziej przypadł nam do gustu.

 

Rodzaje miodu i ich działanie lecznicze

 

miód,fot.Ptaszyna    Rożne miody polecane są w różnych schorzeniach. Miód nie jest zarejestrowany jako lek – formalnie jest traktowany jako substancja spożywcza, ale faktycznie jest lekiem. W przypadku spożywania miodu jako substancji leczniczej zaleca się taki miód, który gwarantuje efekt leczniczy. Jednak nawet osobom zdrowym miód zalecany jest w codziennej diecie. Najlepiej rozpuścić łyżkę miodu w pół szklanki chłodnej wody i wypić po około 10 godzinach. Zwiększa to jego przyswajalność oraz lecznicze działanie. Miód zalany gorąca wodą lub herbatą traci część swoich właściwości.

 

   Ze względu na zawartość substancji biologicznie czynnych w każdej rodzinie pszczelej powstaje nieco inny miód, inny jest też miód z poszczególnych pasiek. Gatunek miodu zależy od tego, jaka roślinność dominuje w okolicy pasieki.

 

   Pomimo tego, że miód może spożywać każdy, to jednak u niektórych konsumentów zaobserwowano nietolerancję organizmu na miód. Dotyczyło to przede wszystkim osób ze skłonnościami alergicznymi. W miodzie obecne są bowiem pyłki kwiatowe. W przypadku zaobserwowania nietolerancji na miód, np. wystąpienia nudności, wymiotów, biegunki lub wysypki, należy zaprzestać jego spożywania. Warto jednak wiedzieć, że w niektórych przypadkach miód z dużą zawartością pyłków stosuje się również w kuracji alergii. Najbardziej różnorodny zestaw pyłków ma miód wielokwiatowy. Miód powinien pochodzić z 10-kilometrowego promienia zamieszkania alergika i być odpowiednio dawkowany.

 

 

------------------------ MIODY JASNE ----------------------------

 

Miód rzepakowy

   Pojawia się na wiosnę, w maju, gdy kwitnie rzepak. Polecany jest osobom cierpiącym na choroby serca i układu krążenia. Składa się głównie z cukrów prostych z przewagą glukozy, która jest dobrą odżywka dla mięśnia sercowego. Jest łatwo przyswajalny przez wątrobę, przez co zwiększa jej możliwości detoksykacyjne (polecany w przypadku chorób wątroby i dróg żółciowych). Jego barwa tuż po odwirowaniu jest słomkowa. Po krystalizacji (która w porównaniu do innych gatunków jest bardzo szybka) staje się biały lub kremowy, o mazistej konsystencji. Ma delikatny smak. Polecany jest przy wzmożonym wysiłku fizycznym.

 

Miód akacjowy

   Powstaje z nektaru kwiatów akacji, która kwitnie w końcu maja i w czerwcu przez około 10 –12 dni. Ma jasną barwę, w swoim składzie ma przewagę fruktozy, a to sprawia, że bardzo wolno krystalizuje, nawet powyżej jednego roku. Po skrystalizowaniu jest śnieżnobiały lub jasnosłomkowy. Jest wykorzystywany w leczeniu nadkwasoty żołądka, chorobach nerek oraz zaburzeń przewodu pokarmowego. Działa uspokajająco, moczopędnie i bakteriobójczo.

 

Miód lipowy

   To miód bardzo aromatyczny i smaczny, jego woń przypomina zapach kwiatów lipy. Pszczoły zbierają nektar z kwiatów lipy w okresie od końca czerwca do końca lipca. Miód lipowy ma działanie wykrztuśne, polecany jest przy grypie, przeziębieniach i kaszlu. Dzięki dużej zawartości olejków eterycznych niszczy drobnoustroje występujące na błonach śluzowych dróg oddechowych, zwłaszcza nosa i gardła. Działa uspokajająco – obniża ciśnienie krwi. Zaliczany jest do grupy miodów o wysokiej aktywności antybiotycznej. Ma barwę od żółto zielonkawej po jasno herbacianą i charakterystyczny lekko szczypiący w język smak. Skrystalizowany ma strukturę drobnoziarnistą, kaszowatą. Popularny w produkcji miodu pitnego.

 

Miód koniczynowy

   Produkowany z koniczyny białej – słomkowy o słodkim smaku lub czerwonej – łososiowy, lekko kwaśny. Delikatnie przebija niego zapach kwiatów koniczyny. W miodzie tym jest dużo glikozydów, alkaloidów, kurmaryny, witamin i barwników. Działa uspakajająco, stosowany jest w wyczerpaniu nerwowym i anemii.

 

Miód malinowy

   Ma barwę złocistomalinową o zapachu malin o kwaśnym smaku. Zawiera dużo kwasów organicznych, w tym salicylowy, dużo pektyn i witamin oraz sporo mikroelementów. Wykazuje działanie napotne, przeciwgorączkowe i antyseptyczne. Podawany jest również w niedokrwistości i miażdżycy.

 

 

------------------------ MIODY CIEMNE ----------------------------

 

Miód gryczany

   W miodzie gryczanym występują związki typowe dla kwiatów gryki, zwłaszcza znaczne ilości magnezu, żelaza i innych biopierwiastków, co jest charakterystyczne dla ciemnych miodów. Stwierdza się także dużą ilość witaminy C oraz witamin B1, B2 i PP. Występują również duże ilości enzymów i białek. Miód gryczany odznacza się wysoką aktywnością antybiotyczną. Jest bogaty w cukry proste, enzymy, kwasy organiczne, mikroelementy i olejki eteryczne. Działa odtruwająco i uodparniająco. Leczy między innymi nieżyty górnych dróg oddechowych. Plolecany również w schorzeniach wątroby, układu krążenia, miażdzycy. Krupiec (postać skrystalizowana) jest gruboziarnisty, przy czym na powierzchni często pozostaje warstwa rzadkiego miodu. Miód gryczany polecany jest szczególnie do przyrządzania nalewek.

 

Miód wrzosowy

   Wrzos kwitnie 3-4 tygodnie począwszy od pierwszej dekady sierpnia. Miód wrzosowy ma barwę od bursztynowej do ciemnobrunatnej. Można go kupić już tylko w nielicznych pasiekach. Wymaga dużo pracy – ule najczęściej muszą być wywiezione w okolice wrzosowisk, dodatkowo pogoda musi sprzyjać. Ma silny aromat i unikatowy, wyrazisty smak, a przed krystalizacją przybiera konsystencję galarety. Pomaga skutecznie zwłaszcza przy chorobach pęcherza moczowego, nerek, prostaty oraz stanach zapałnych żołądka i jelit. Najlepiej w ciągu dnia popijać rozcieńczony w wodzie z dodatkiem soku cytrynowego i łyżeczki oliwy.

 

Miód wielokwiatowy

   Jest to miód wytworzony z nektaru wielu roślin. Jego barwa zależy od gatunków roślin, które odwiedziły pszczoły - może być od niemal białej przez bursztynową do brązowej. Po skrystalizowaniu kolor zawsze jaśnieje. Jest to miód najczęściej spotykany w sklepach, co nie znaczy, że jest on najmniej wartościowy. Dwie, trzy łyżeczki dziennie zjadane systematycznie w czasie miesięcy zimowych pomagają organizmowi łatwiej znosić później wiosenne alergie. Ze względu na zazwyczaj delikatny smak polecany jest szczególnie dla dzieci. Miód wielokwiatowy z kwiatów letnich stosuje się w zapobieganiu i leczeniu grypy i przeziębienia - uzupełnia niedobory witamin i biopierwiastków.

 

Miód spadziowy

   Produkowany jest ze spadzi. Szczególnie polecany jest przy przeziębieniach i infekcjach górnych dróg oddechowych. Działa przeciwzapalnie, antyseptycznie i wykrztuśnie. Zawiera cztery razy więcej aktywnego biologicznie żelaza niż miody nektarowe. Zwiększa odporność organizmu. Stosowany przy obniżonej odporności organizmu, zaparciach, biegunkach, schorzeniach płuc, stawów i układu nerwowego. Napój z tego miodu, wody i soku z cytryny jest zalecany w stanach silnego wyczerpania fizycznego i w okresach stresu.

 

   Miód ze spadzi drzew iglastych jest szarozielony, o zapachu korzennym, smaku delikatnym, aczkolwiek mniej słodki od innych gatunków. W tym miodzie występuje cukier spadziowy – melicytoza, oraz dużo dekstryn, związków azotowych i mikroelementów. Miód ze spadzi drzew liściastych – głównie lipy, klonu i jawora ma barwę zielonkawozłocistą i szarozieloną. Posiada słaby zapach korzenny, a smak raczej cierpki. Ma właściwości moczopędne, żółciopędne oraz przeciwzapalne i dezynfekujące. Miód mieszany spadziowo – nektarowy ma kolor brunatnozielony, zapach różny, przeważnie korzenny. Ma dużą aktywność antybiotyczną.

 

Inne gatunki

   Mniej spotykane gatunki to miód faceliowy (leczy przeziębienia oraz nieżyt żołądka), miód z nawłoci (nawłoć to ostatnia kwitnąca w sezonie roślina, więc często miód ten zostaje w ulu na zimę) oraz miód z mniszka lekarskiego (polecany w chorobach wątroby).

 

 

 

------------------------Przechowywanie miodu ----------------------------

 

 

   Miód należy przechowywać w temperaturze poniżej 40°C – temperatura optymalna to od 6°C do 14°C. Należy unikać narażenia na wilgoć i trzymać go w szczelnych naczyniach, nie wchodzących z nim w reakcje chemiczne, najlepiej w pomieszczeniu bez dostępu światła. Miód niezamknięty wchłania wodę i zapachy powietrza, co może być przyczyna jego fermentacji. Dlatego nie należy przechowywać go z produktami wydzielającymi silne zapachy i nabierać zawsze suchą łyżką. Miód dzięki występującym w nim substancjom bakteriobójczym nie psuje się – zamknięty w ciemnych suchym miejscu może być przechowywany nawet kilka lat.

 

Więcej o miodzie i życiu pszczół przeczytasz tutaj.

Więcej na temat różnic pomiędzy prawdziwym miodem, a jego podróbkami przeczytasz tutaj.


Twój komentarz


Jak zamieścić artykuł?

Chcesz umieścić swój artykuł na naszej stronie?
Napisz do nas na adres artykuly@grasmakow.pl.

Wyszukaj w artykułach

Polecane przepisy

Ciasto miodowe z orzechami

Dodane przez: administrator
Czas: 1-1,5 h

Kurczak w sosie hoisin

Dodane przez: Ptaszyna
Czas: 30-45 min.